滕王阁序第六段注音？
2023-10-14
59 阅读
呜呼!胜地不常，盛筵难再。兰亭已矣，梓泽丘墟。临别赠言，幸承恩于伟饯;登高作赋，是所望于群公。敢竭鄙怀，恭疏短引，一言均赋，四韵俱成。请洒潘江，各倾陆海云尔!）
jiē hū !shí yùn bú qí ，mìng tú duō chuǎn 。féng táng yì lǎo ，lǐ guǎng nán fēng 。qū jiǎ yì yú zhǎng shā ，fēi wú shèng zhǔ ;cuàn liáng hóng yú hǎi qǔ ，qǐ fá míng shí ?suǒ lài jun1 zǐ jiàn jǐ ，dá rén zhī mìng 。lǎo dāng yì zhuàng ，níng yí bái shǒu zhī xīn ?qióng qiě yì jiān ，bú zhuì qīng yún zhī zhì ，zhuó tān quán ér jiào shuǎng ，chù hé zhé yǐ yóu huān 。běi hǎi suī shē ，fú yáo kě jiē ;dōng yú yǐ shì ，sāng yú fēi wǎn 。mèng cháng gāo jié ，kōng huái bào guó zhī qíng ;ruǎn jí chāng kuáng ，qǐ xiào qióng tú zhī kū ?）
勃，三尺微命，一介书生。无路请缨，等终军之弱冠（guàn）；有怀投笔，慕宗悫（què）之长风。舍簪（zān）笏（hù）于百龄，奉晨昏于万里。非谢家之宝树，接孟氏之芳邻。他日趋庭，叨(tāo)陪鲤对；今兹捧袂(mèi)，喜托龙门。杨意不逢，抚凌云而自惜；钟期既遇，奏流水以何惭？
